Friday, March 07, 2008

பாதைகள்

"கட்டிக் கொடுத்த சோறும், சொல்லிக் கொடுத்த பாடமும் எத்தன நாளைக்கு வழித்துணையா வரும்? அது அதுவா புத்திய கொண்டு பொலசுக்க வேண்டியதுதான்" -- இது எங்கம்மா அப்பப்ப சொல்லும் வார்த்தை. கட்டிக் கொடுத்த சோறு ரொம்ப நாளைக்கு வராது ஆனா, சின்ன வயசுல சொல்லிக்கொடுத்த பழக்கவழக்கம் ரொம்ப நாளைக்கு வரும். என்னதான் வீட்டுல நல்ல புள்ளையா வளர்த்திருந்தாலும்,
வெளிநாடு வரும்போது நமக்கான சத்திய சோதனைகள் நிறையவே காத்துக்கொண்டிருக்கிறது. நம்ம ஊருல மட்டும் இதெல்லாம் இல்லையானு நீங்க கேட்கலாம், சென்னையில் எங்கோ ஒரு மூலையில் சிட்டிக்கு அவுட்டரில் நடக்கும் இது போன்ற விஷயம், இங்கே நகர வீதிகளில் நடக்கிறது. தவறுக்கான வாய்ப்புக்கள் அதிகம். இயன்ற வரை சுயமனித ஒழுக்கத்தோடு இருந்தாலும், சமீபத்தில் அடுத்தடுத்து கேட்ட இரண்டு பாடல்கள் என் சிந்தனையை மறுபரிசீலனைக்கு உள்ளாக்கியது.

ஒன்று வசூல்ராஜா படத்தில் வரும் "ஒழுக்கம் ஊருக்கு ஊர் மாறிகிடக்கு, தப்புகள் இல்லையென்றால் தத்துவம் இல்லையடா, தத்துவம் பிறக்கட்டுமே தப்பு பண்ணேன்டா" என்ற பாடல் வரி. இன்னொன்று தசாவதாரம் படத்தில் வரும் "ஒழுக்கங்கள் என்பது ஊர்களை பொறுத்தது உணர்ச்சியை வாழவிடு" என்ற பாடல் வரி. கவிதைக்கு பொய்யழகு என்று சொல்லி இந்த வரிகளை என்னால் ஒடுக்கிவிட இயலவில்லை. ரொம்பவும் பிராக்டிகலான வார்த்தையாகவே தோன்றுகிறது.

இந்த உலகத்தில் நல்லவன் என்று சொல்லுபவர்கள் எல்லோருமே வாய்ப்பு கிடைக்காதவர்கள் தான். வாய்ப்பு கிடைத்தும் தப்பு செய்யாமல் இருப்பவன்தான் உண்மையில் நல்லவன். அப்படிப்பட்டவர்கள் ரொம்பவும் குறைவு என்று எங்கோ படித்ததுதான் நினைவுக்கு வருகிறது. ஆகா ஒவ்வொருவரும் தனக்கென ஒரு வரையறையை வைத்துக்கொண்டு அதுதான் சரி என்கிறார்கள். இதுவரை ஒரே பாதையில் வந்த எனக்கு, இப்போது எதிரே இரண்டு பாதைகள். ஏதோ ஒன்றை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய கட்டாயம். I have to choose one among the available choices.

No comments: